Η ιστορία του Λιβαδοχωρίου


Η ιστορία του Λιβαδοχωρίου
Το Λιβαδοχώρι, μέχρι το 1928 ονομαζόταν Σακάφτσα, οικισμός (υψόμετρο. 20 μ. ) του νομού Σερρών, 26 χλμ. ΝΔ της πόλης των Σερρών. Διοικητικά ανοίκει στον Δήμο Ηράκλειας και έχει 560 κατοίκους (2001).
Στο χωριό υπάρχει μόνο Νηπιαγωγείο κι έτσι τα παιδιά που φοιτούν στο Δημοτικό Σχολείο πηγαίνουν στο Στρυμονικό. Από το Λιβαδοχώρι μέχρι σήμερα έχουν αναδειχθεί περίπου 20 επιστήμονες, οι οποίοι προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε διάφορα μέρη. Πρέπει ν' αναφερθεί ακόμη ότι υπάρχει εδώ Σύλλογος Ακτημόνων με το όνομα «Δήμητρα», καθώς επίσης κι ένας Σύλλογος Γυναικών.
Ο ενοριακός ναός είναι αφιερωμένος στην Αγία Τριάδα και τον φροντίζει με πολλή προσοχή κι επιμέλεια ο ιερέας του χωριού, ο π. Κωνσταντίνος Μπέσας.Πριν κλείσουμε την αναφορά μας αυτή στο Λιβαδοχώρι επιβάλλεται ν' αναφέρουμε το Μακεδονομάχο ηρωικό ιερέα του χωριού, τον Παπαπασχάλη ή καπετάν Ανδρούτσο. Η προσφορά του στον αγώνα ήταν πολύ σημαντική ειδικά για την περιοχή της Νιγρητας όπου δρούσε το αντάρτικο σώμα του. Τελικά έπεσε μαχόμενος ηρωικά στη σημερινή Νικόκλεια, στις 24 Φεβρουαρίου του 1907, όταν τον περικύκλωσαν μαζί' με τους έξι άνδρες του, κατόπιν προδοσίας Βουλγάρου πράκτορα, τουρκικά στρατιωτικά τμήματα.

Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2012

Εκνευριστικά πράγματα

-Να ψάχνεις να βρεις τις παντόφλες σου και αυτές να κρύβονται ύπουλα κάτω από το κρεβάτι ή το κομοδίνο, πολύ βαθιά, στο μέρος του τοίχου.
-Το καινούργιο χαρτί υγείας να κολλάει και να μη ξετυλίγεται.
-Να μην έχεις καθόλου διάθεση να μιλήσεις και ο άλλος να μην ακούει, ώστε να χρειάζεται να επαναλάβεις 3 φορές αυτό που είπες.
-Το ασανσέρ να βρίσκεται στο

ρετιρέ, ενώ εσύ είσαι στο ισόγειο και κατουριέσαι.
-Να τελειώνει απρόοπτα το ζεστό νερό στο ντους.
-Να είσαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι και να πρέπει να σηκωθείς για να :
πιάσεις το τηλεκοντρόλ
πάρεις το τηλέφωνο
κατουρήσεις
ανοίξεις την εξώπορτα
-Να αναποδογυρίζεται η αλειμμένη με βούτυρο και μέλι, ή μαρμελάδα, ή μερέντα, φέτα με ψωμί στο πιάτο.
-Να είναι κλειδωμένη η πόρτα της πολυκατοικίας και συ να πρέπει να κατέβεις να την ξεκλειδώσεις, για να φύγουν οι καλεσμένοι σου.
-Να χτυπάς τον αγκώνα σου ή το πίσω μέρος του χεριού σου στις πετούγιες, ή το μικρό δαχτυλάκι του του γυμνού ποδιού σου στην πόρτα!
-Να χτυπάς το κεφάλι σου στις πιο απίθανες γωνίες!
-Να μη μπαίνει σωστά ο φακός επαφής, ή, το χειρότερο, να έχει πέσει κάτω και συ να τον ψάχνεις!
-Να ψάχνεις τα κλειδιά στη τσάντα.
-Να ψάχνεις εναγωνίως ελεύθερο καρτοτηλέφωνο στον δρόμο κι όταν επιτέλους το βρεις, να ανακαλύπτεις ότι είναι χαλασμένο!
-Να σε αφήνει η μπαταρία του κινητού σου κατά τη διάρκεια μιας συνομιλίας.
-Να περιμένεις να τηγανιστούν οι πατάτες, ενώ εσύ πεινάς σαν λύκος.
-Να κοιμάσαι και κάποιος συναγερμός αυτοκινήτου να ουρλιάζει επί δύο τουλάχιστον ώρες.
-Να σε πηγαίνει κάποιος καρότσα στον δρόμο και λίγο πριν το φανάρι να γκαζώνει, να περνάει με βαθύ πορτοκαλί και συ να σταματάς στο κόκκινο.
-Να μπαίνει ο άλλος (στο τάβλι) μόνο με άσο και να φέρνει 6-1, ώστε να σου δώσει και πούλι στο χέρι.
-Να μένεις από βενζίνη.
-Να περιμένεις να φας το μεσημέρι κοτόπουλο στο φούρνο με πατάτες και ξαφνικά να μαθαίνεις ότι θα φας μπριάμ!
-Να ψάχνεις απεγνωσμένα για πάρκιν, ενώ ο σφιγκτήρας σου πνέει τα λοίσθια!
-Την κορυφαία στιγμή του έργου, όπου περιμένεις ν’ακούσεις τη μεγάλη ατάκα, να περνάει απ’έξω ένα κινητό ΒΑΡΕΛΑΔΙΚΟ (αυτοκίνητο με την Άτζελα στη διαπασών)
Αναρτήθηκε από στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)